Juliana is een 34-jarige straatmuzikant die een lieve, prachtige dochter van 9 jaar heeft. Helaas werd haar dochter al op jonge leeftijd verlaten door haar vader, waardoor ze nooit de liefde van een vaderfiguur heeft gekend. Nog vóór de scheiding werd Juliana slachtoffer van het gewelddadige gedrag van haar echtgenoot. In het ergste geval werd ze meerdere keren met een siroopfles geslagen, waardoor haar hoofd openbarstte en ze tot op de dag van vandaag vaak hoofdpijn heeft. In haar verleden werd Juliana ook mishandeld door haar eigen jongere broer, die haar eens zo hard tegen de grond gooide dat haar hoofd tegen iets hards stootte. Het hoofdletsel dat ze daarbij opliep, verzwakte haar lichaam en maakte het moeilijker voor haar om helder te denken, te lezen en vloeiend te spreken. Ze ontwikkelde dyslexie, wat ertoe leidde dat ze vaak bleef zitten en uiteindelijk besloot om met school te stoppen. Door deze ervaringen wil ze koste wat kost voorkomen dat haar dochter hetzelfde meemaakt — haar kind moet blijven studeren en succesvol worden, ook al is het moeilijk om de schoolkosten te dragen.

Over haar ex-man gesproken: hij is inmiddels hertrouwd, maar draagt niet bij aan de opvoeding van hun enige kind. Toen ze hem ooit toevallig tegenkwam en even sprak, gaf hij haar bij het afscheid Rp. 5000,- voor hun dochter — bedoeld om twee maanden mee rond te komen. Het bedroeg zo weinig dat Juliana erdoor gekwetst was, vooral omdat zij door te zingen op straat tot Rp. 50.000,- per dag kan verdienen.

Juliana zingt bijna elke dag op straat en houdt pas op als ze dat bedrag heeft bereikt. Ze weigert naar huis te gaan voordat ze genoeg heeft verdiend om in de dagelijkse behoeften van haar dochter te voorzien. De vaste uitgaven bestaan uit zakgeld voor haar kind, eten, elektriciteit en de huur van hun woning. Elke dag staat Juliana tussen drie en vier uur ’s ochtends op om te koken en het huis schoon te maken — niet alleen haar eigen huis, maar ook dat van haar moeder, als blijk van dank voor de hulp die haar moeder aan hun kleine gezin biedt. Ze is dankbaar dat haar moeder haar financieel ondersteunt met de opbrengst uit haar kleine kruidenierswinkeltje.

Juliana’s familie was vroeger welgesteld: ze hadden meerdere kamers te huur en een goedlopende winkel, waardoor er altijd geld binnenkwam. Tegenwoordig bezitten ze slechts een oud huurpand met zes kamers, waarvan er twee leegstaan en sommige huurders maandenlang niet betalen. Van de inkomsten uit de winkel en de huur helpt haar moeder Juliana nog steeds om in het levensonderhoud van haar gezin te voorzien.