HEALMates, heb je ooit een kind ontmoet dat er vrolijk uitziet, maar van binnen eigenlijk een kleine storm met zich meedraagt? Het verhaal van Julian is daar een voorbeeld van. Hij groeide op in het digitale tijdperk, verloor op jonge leeftijd zijn vader en draagt een onrust met zich mee die hij moeilijk onder woorden kan brengen.
Te midden van alles is er één ding dat zijn moeder altijd blijft proberen. Zijn moeder, Mevrouw Mayang, nodigt Julian uit om rust te vinden door de Koran te lezen. Dit verhaal gaat niet over diagnoses of medische termen. Julian is nooit naar een psychiater geweest. Het is puur een verhaal vanuit het perspectief van zijn moeder over de inzet van een vrouw die haar zoon kalm, sterk en verbonden wil houden met de spirituele waarden waarvan zij gelooft dat ze belangrijk zijn voor het welzijn van haar kind.

 

De Digitale Wereld en Julians Veranderende Gedrag

Mevrouw Mayang, die altijd probeert sterk te blijven, vertelt dat Julian al vanaf baby af aan heel vertrouwd was met schermen. Televisie, laptop en andere digitale apparaten maakten een groot deel uit van zijn dagelijkse leven. “Mijn kind speelt en leert te veel digitaal. Dus ik denk dat het zijn hersenen een beetje beïnvloedt,” zegt ze. Niet vreemd, want Julian werd geboren in een tijd waarin digitalisatie razendsnel groeide.

Een grote verandering kwam toen zijn vader overleed. Vanaf dat moment werd zijn angst sterker. Hij werd bang voor dingen die voor anderen misschien onlogisch klinken. Een van zijn grootste angsten was dat hij bang was om van religie te veranderen. Een angst die zomaar opkwam, en waarvan anderen misschien niet begrijpen waarom het hem zo bezighoudt.

Voor veel mensen klinkt zo’n angst misschien ongewoon. Maar voor kinderen, zeker kinderen die rouwen, kunnen angsten in allerlei vormen verschijnen. Onderzoek van de WHO en UNICEF toont aan dat overmatige schermtijd invloed kan hebben op de emotionele regulatie van kinderen, vooral als die niet wordt aangevuld met sociale en spirituele stimulatie. Kleine religieuze of spirituele gewoonten binnen het gezin, zoals bidden of het lezen van heilige teksten, blijken het zenuwstelsel te kalmeren en kinderen een gevoel van veiligheid te geven.

 

De Koran Lezen als Brug naar Innerlijke Rust

Te midden van de veranderingen in Julians gedrag probeert Mevrouw Mayang hem terug te brengen naar een meer gestructureerde routine. Een daarvan is het lezen van de Koran. Niet om een traditie te forceren, maar omdat zij gelooft dat religie een thuis is dat altijd openstaat om naar terug te keren.
Maar gemakkelijk was het niet. “Hij is niet zo gemotiveerd,” zegt Mevrouw Mayang over Julians enthousiasme. Hij is gewend aan de digitale wereld, waardoor het op een traditionele manier lezen van de Iqra met papier en handschrift saai voor hem voelt. “Misschien als we een digitale Iqra proberen, reageert hij anders,” zegt ze hoopvol.
Hoewel het proces langzaam gaat, ziet ze kleine veranderingen. Julian wordt iets rustiger. Hij is makkelijker in gesprek te krijgen. En hij kan zijn emoties beter beheersen.
Wetenschappelijk gezien laat een systematische review over spiritualiteit bij kinderen en adolescenten zien dat religieuze routines zoals het lezen van heilige boeken, bidden of aanwezig zijn in een spirituele omgeving angst kunnen verminderen en het vermogen om emoties te reguleren versterken. Deze activiteiten geven structuur, ritme en een gevoel van veiligheid allemaal belangrijke elementen voor de mentale gezondheid van kinderen.

Ook een vers uit de Koran onderbouwt dit:

 اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُۗ ۝٢٨….

“Weet dat alleen door de gedachtenis aan Allah het hart tot rust komt.” (Soera Ar-Ra’d: 28)

Dit vers laat zien dat spirituele herinnering een basis vormt voor innerlijke rust. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel kinderen zich rustiger voelen wanneer zij simpele religieuze routines hebben.

 

De Liefde van een Moeder die Blijft, Ook Wanneer Ze Moe Is

Mevrouw Mayang verbergt niet dat zij zich vaak overweldigd voelt. “Hij kan niet meteen worden gevraagd om te bidden of de Koran te lezen. Zijn mentale voorbereiding moet al lang van tevoren gebeuren,” zegt ze. Ze moet werken, het huis runnen en Julian alleen begeleiden. Er zijn dagen waarop haar stem geen zachte uitnodiging is, maar een uitroep van vermoeidheid. Maar daarna komen altijd spijt en pogingen om het te herstellen.
Veel onderzoeken tonen aan dat ouders van kinderen met emotionele uitdagingen vaak hoge stress ervaren. Maar diezelfde onderzoeken laten zien dat spirituele waarden binnen het gezin kunnen dienen als een sterke emotionele buffer. Geloof geeft hoop wanneer logica geen oplossingen meer biedt.
In wezen is religieuze opvoeding een stille erfenis. Ze leeft niet alleen in de kindertijd, maar groeit uit tot een bescherming die het leven lang meeloopt. En wanneer een kind op een dag een stille weg moet bewandelen, wordt religie een trouwe metgezel. In die stilte is het Allah die zijn stappen zacht, nabij en altijd beschermend begeleidt.

 

De Hoop van een Moeder voor Julians Toekomst

Elke moeder heeft gebeden die ze stilletjes meedraagt. Zo ook Mevrouw Mayang. Ze hoopt dat Julian zijn digitale talent voor iets goeds kan gebruiken. Dat hij anderen kan helpen, een waardevol mens wordt en kalm blijft in een wereld die voortdurend verandert. Ze weet dat de wereld niet altijd zacht is voor gevoelige kinderen. Maar ze gelooft dat spirituele voeding een stevig anker zal zijn voor haar zoon.
Longitudinaal onderzoek uit verschillende ontwikkelingspsychologische tijdschriften toont aan dat kinderen die vroeg religieuze opvoeding krijgen, op adolescentieleeftijd vaak een betere mentale veerkracht hebben. Ze kunnen hun impulsen beter beheersen, hun emoties zijn stabieler en ze hebben sterkere morele kaders bij het nemen van beslissingen. Wat ouders onderwijzen, waaronder religieuze waarden, vormt uiteindelijk het hart en denken van een kind.

HEALMates, het verhaal van Julian herinnert ons eraan dat elke kind een eigen pad bewandelt. Sommigen bewegen zich voort als een rustige stroom, anderen moeten groeien terwijl ze golven verdragen—golven van verlies, angst of stilte die ze nooit zelf hebben gekozen. Maar zolang er ouders zijn die naast hen blijven lopen, dooft het licht nooit helemaal. Er blijft altijd een zachte gloed die hun kleine stappen begeleidt.
Religieuze opvoeding speelt daar ook een rol in, en omarmt kinderen terwijl ze opgroeien. Voor sommige kinderen is de Koran lezen niet alleen het ontcijferen van Arabische letters of het memoriseren van verzen. Soms is het een moment waarop ze leren ademhalen, de knopen in hun gedachten ontwarren en voelen dat er een hand is groter dan de wereld die hun hart omarmt. Een stille zachtheid die langzaam groeit, zonder dwang.

Moge Julians verhaal je kracht, hoop en een diepe adem schenken. We lopen allemaal langzaam, lerend onderweg soms struikelend, soms wegglijdend. En dat is oké; het hoort erbij. Het belangrijkste is dat we blijven lopen. Met liefde. Met gebeden. En met het vertrouwen dat elk kind, onder de bescherming van Allah, altijd de kans heeft om zijn eigen rust te vinden.