Heb je ooit opgemerkt dat er nog wat rijst op je bord ligt, en je het gedachteloos laat liggen? We nemen het vaak niet zo nauw. “Ach, het is maar een beetje,” denken we. Maar in elke rijstkorrel schuilt een lang verhaal — van het zweet van boeren onder de brandende zon, de handen die de aarde bewerken, het stromende water, tot de handen die de rijst koken. Elke korrel is een zegen, geboren uit hard werk en met Gods toestemming.

De overvloed aan onze eettafels doet ons soms vergeten dat niet al het eten dat wordt opgediend ook werkelijk wordt opgegeten. Een paar happen zijn genoeg, de rest blijft onaangeroerd. Tegelijkertijd huilt ergens anders op de wereld een kind van de honger. Veel gezinnen lijden in schaarste.

Allah (SWT) herinnert ons in de Koran:

وَتَحْسَبُونَهُۥ هَيِّنًا وَهُوَ عِندَ اللَّهِ عَظِيمٌ

“En jullie denken dat het onbeduidend is, terwijl het in de ogen van Allah enorm is.” (QS. An-Nur: 15)

De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) gaf het voorbeeld van eten met dankbaarheid. Hij liet nooit voedsel liggen. Zelfs als er een kruimel viel, raapte hij die op, maakte hem schoon en at hem op. In een overlevering van Muslim adviseerde hij ons om gevallen voedsel niet aan de duivel over te laten, want we weten nooit waar de zegen in schuilt. Soms kan zelfs in iets kleins als een rijstkorrel het menselijke hart trots worden. Ook al blijft er maar een beetje liggen — wie weet, misschien ligt juist daar de zegen.

HEALMates, neem eens even de tijd om stil te staan. Hoe vaak eten we gehaast, zonder echt aanwezig te zijn of dankbaar te voelen voor elke hap?

De ouderen zeiden vroeger: “Laat geen rijst op je bord liggen, anders zal het huilen.” Niet omdat rijst werkelijk verdriet kan voelen, maar omdat mensen die vergeten dankbaar te zijn, vaak hun gevoel voor geluk verliezen. Eten met respect betekent het leven zelf respecteren.

Dit besef vormt de basis van het concept van mindful eten — een toestand waarin we eten met volle aandacht. Het gaat niet alleen om onze maag te vullen, maar om te beseffen dat elke hap een geschenk is. Wanneer we bewust eten, zijn we volledig aanwezig: we voelen de textuur, ruiken het aroma, en proeven de smaak zonder haast. We stoppen met naar schermen staren, met overdenken, en laten ruimte voor dankbaarheid om te groeien.

Mindful eten helpt de geest te kalmeren en stress te verminderen. Het leert ons in het huidige moment te leven — om het verleden los te laten en ons niet te belasten met de zorgen van morgen. Naarmate dat bewustzijn groeit, voeden we niet alleen het lichaam, maar brengen we ook vrede in de ziel.

Stel je eens voor, HEALMates, als elke maaltijd een oefening in dankbaarheid zou zijn — geen haast, geen schermen, alleen aanwezigheid en waardering voor de zegeningen voor ons. Ons bord leegeten kan dan een kleine daad van aanbidding worden. Wanneer we de laatste rijstkorrel opeten, voltooien we een uitdrukking van dankbaarheid. We leren dat elk klein ding in het leven betekenis heeft — zelfs de dingen die we vaak over het hoofd zien.

Dus, hoe kunnen we die dankbaarheid werkelijk aanwezig maken in elke hap? Geen ingewikkelde rituelen nodig. Hier zijn een paar eenvoudige stappen om mindful eten te oefenen en maaltijden tot een bron van zegen te maken:

1. Zit rustig voordat je gaat eten. Zeg een gebed of een dankbare affirmatie, en sta stil bij waar je eten vandaan komt.

2. Let op de kleuren, geuren en texturen van je eten. Besef dat elk ingrediënt een lange reis heeft afgelegd voordat het voor je ligt.

3. Kauw langzaam. Geniet van elke hap zonder haast, zodat de smaken zich volledig kunnen ontvouwen.

4. Vermijd afleidingen. Leg je telefoon weg, zet de tv uit, en wees volledig aanwezig in het moment.

5. Maak je bord leeg met de intentie om je levensonderhoud te eren. Laat elke hap een daad van liefde en respect voor het leven zijn.

6. Denk na over het gevoel van verzadiging zonder overdaad. Besef dat “genoeg” de ware vorm van rijkdom is.

Mindful eten is niet zomaar een manier van eten — het is een manier om dankbaarheid te tonen. Een manier om terug te keren, aanwezig te zijn, en de zegeningen in de kleinste dingen opnieuw te ontdekken.

“Want echt, wanneer we de laatste rijstkorrel opeten, leren we de dankbaarheid in onszelf te voltooien.”

Laten we beginnen, HEALMates, met de gewoonte om onze maaltijden te eindigen met een dankbaar hart. Want misschien ligt in die laatste rijstkorrel juist de vrede die we al die tijd zochten. (RY)