Hoi, HEALMates. Vandaag duiken we samen in een uiterst gevoelig onderwerp dat onlangs veel aandacht heeft gekregen. Een grote tragedie heeft een gezin getroffen en laat ons zien hoe diep emotionele wonden kunnen zijn die van buitenaf onzichtbaar blijven. De zelfmoord van dit gezin toont hoe complex de uitdagingen rondom mentale gezondheid kunnen zijn, vaak genegeerd te midden van de drukte van het dagelijks leven.

Een sterke mentale gezondheid vormt de basis voor een zinvol en gelukkig leven. Wanneer we echter de signalen van mentale problemen negeren, kunnen onzichtbare wonden uitgroeien tot iets dat uiteindelijk leidt tot een tragedie die niemand had voorzien. Laten we samen dit aangrijpende geval van gezinszelfmoord onderzoeken, waarin het gebrek aan aandacht voor mentale gezondheid tragische gevolgen had voor onschuldige familieleden.

Zoals bekend vond er een tragisch incident plaats waarbij een vader met de initialen EA (51), een moeder AEL (50), hun 15-jarige dochter JL en hun 13-jarige zoon JWA betrokken waren. De vier familieleden, verbonden door een diepe band, besloten tot een wanhopige daad door samen van de 12e verdieping van een appartementencomplex in Penjaringan te springen op zaterdag 9 maart 2024.

Het Onderzoeken van de Oorzaken
Gezinszelfmoorden schokken de samenleving diep en laten velen achter met vragen. Achter elke extreme daad als zelfmoord schuilt echter een dieper verhaal dat vaak nauw samenhangt met mentale gezondheidsproblemen. De signalen van psychische stoornissen zijn er vaak al, maar worden helaas genegeerd of als taboe beschouwd om over te praten.

Volgens Tribunnews ontdekte de politie dat het gezin in kwestie al twee jaar geïsoleerd leefde van hun sociale omgeving en uitgebreide familie. De kinderen gingen het afgelopen jaar zelfs niet meer naar school. Vermoed wordt dat dit kwam door financiële problemen nadat hun visserijbedrijf failliet ging tijdens de Covid-19-pandemie. Hoewel politieonderzoek uitwees dat ze geen zware schulden of online leningen hadden, verkeerde het gezin voor de tragedie al in een slechte economische situatie.

Forensisch psycholoog Reza Indragiri Amriel verklaarde dat dit geval niet als een “gezinszelfmoord” kan worden bestempeld, aangezien de kinderen geen toestemming konden geven. Zij worden gezien als slachtoffers, omdat zij niet de mentale capaciteit hadden om de situatie te begrijpen.

Volgens Elvine Gunawan, hoofd van de Opleidingsrichting Geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Parahyangan, wilden de ouders in dit tragische geval hun kinderen eigenlijk beschermen. Ze waren bang dat hun kinderen alleen zouden achterblijven na hun dood. Hij deelde ook een vergelijkbare ervaring waarin een moeder met een postnatale depressie zelfmoord wilde plegen en haar kind wilde meenemen, uit angst dat het kind zonder haar zou lijden. Dit toont aan dat de ouders in dit geval handelden vanuit een misvormd gevoel van bescherming.
“Ze waren waarschijnlijk bang dat hun kinderen alleen achter zouden blijven. Het was een daad uit zorg, hoe paradoxaal dat ook klinkt,” vertelde hij in een interview met de BBC.

Deze tragedie laat zien hoe complex mentale gezondheidsproblemen kunnen zijn. Wanneer ze niet goed worden herkend of behandeld, kunnen ze leiden tot extreem gedrag. De signalen van psychisch lijden worden vaak genegeerd. Het verlies van contact met familie en de sociale omgeving vergrootte de kwetsbaarheid van dit gezin voor mentale problemen, vooral in combinatie met financiële moeilijkheden. Hierdoor verslechterde de situatie en werden de kinderen uiteindelijk slachtoffers zonder enige kans om zich te verzetten.

Preventie van Zelfmoord
Een van de strategieën die wordt benadrukt door de Suicide Prevention Resource for Action van de CDC is het versterken van economische steun, om gezinnen te helpen de financiële druk te verlichten die stress en mentale belasting kan veroorzaken. Daarnaast is het belangrijk om een veilige omgeving te creëren door de toegang tot middelen waarmee men zichzelf kan schaden te beperken. Dit omvat beleid en een organisatiecultuur die mentale gezondheid bevorderen en het gebruik van schadelijke middelen via gemeenschapsgerichte maatregelen verminderen.

Toegang tot behandeling verbeteren is eveneens cruciaal, zodat risicopersonen de hulp kunnen krijgen die ze nodig hebben. Het bevorderen van gezonde relaties en het aanleren van probleemoplossende vaardigheden kan mensen helpen om beter met stress en conflicten in het dagelijks leven om te gaan. Tot slot zijn vroege screening en ondersteuning van risicopersonen belangrijk om mentale gezondheidsproblemen in een vroeg stadium te herkennen en aan te pakken.

Met een dieper begrip van de complexiteit van mentale gezondheid en gezamenlijke inspanningen van alle betrokken partijen, hopen we dat tragedies zoals deze in de toekomst kunnen worden voorkomen. Mensen die worstelen met hun mentale gezondheid moeten tijdig de juiste hulp krijgen. Dus, HEALMates, laten we gevoeliger en attenter zijn tegenover elkaar. Wees een goede luisteraar voor mensen die door moeilijke tijden gaan. Aarzel niet om hulp te zoeken bij familie, vrienden of medische professionals als je merkt dat er iets niet goed zit met je mentale welzijn.

Auteur: Rodziyah

Bronnen:
https://www.bbc.com/indonesia/articles/c884p285k9do

https://www.cdc.gov/suicide/resources/prevention.html

https://m.tribunnews.com/metropolitan/2024/03/18/fakta-baru-satu-keluarga-bunuh-diri-lompat-dari-apartemen-tertutup-hingga-anak-tak-sekolah-1-tahun?page=all