Auteur: Rodziyah

Hai, HEALMates. Samen gaan we een uiterst gevoelig onderwerp verkennen dat onlangs veel aandacht heeft gekregen. Een grote tragedie heeft een gezin getroffen en toont ons hoe diep emotionele wonden kunnen zijn die vaak verborgen blijven. De zelfmoord binnen dit gezin laat zien hoe complex de uitdagingen zijn die gepaard gaan met mentale gezondheidsproblemen, die vaak worden vergeten in de drukte van het dagelijks leven. Een sterke mentale gezondheid vormt de basis voor een betekenisvol en gelukkig leven.

Wanneer we echter de signalen van mentale gezondheidsstoornissen negeren, kunnen de onzichtbare wonden mensen blijven achtervolgen, zelfs tot het punt van een tragedie die niemand had kunnen voorzien. Laten we samen het geval van deze schokkende gezinszelfmoord analyseren, waarin het gebrek aan aandacht voor mentale gezondheid tragische gevolgen had voor onschuldige gezinsleden.

Zoals we weten, vond er een zelfmoordgeval plaats waarbij een vader met de initialen EA (51), een moeder met de initialen AEL (50), samen met hun 15-jarige dochter JL en hun 13-jarige zoon JWA betrokken waren. De vier personen waren sterk met elkaar verbonden, wat ertoe leidde dat zij samen een wanhopige daad pleegden door op zaterdag (9/3/2024) van de 12e verdieping van een appartement in Penjaringan te springen.

De Oorzaken Achterhalen
Een gezinszelfmoord is een harde klap voor de samenleving en laat ons vaak geschokt achter, op zoek naar concrete verklaringen. Achter elke extreme daad zoals zelfmoord schuilt echter een dieper verhaal dat nauw verbonden is met mentale gezondheid. Tekenen van psychische problemen kunnen al aanwezig zijn, maar worden helaas vaak genegeerd of als taboe beschouwd om over te praten.

Volgens Tribunnews vond de politie dat het gezin in het appartement in Penjaringan al twee jaar geïsoleerd leefde van hun sociale omgeving en uitgebreide familie. De kinderen gingen het afgelopen jaar zelfs niet meer naar school. Waarschijnlijk zijn ze gestopt met school omdat het gezin financiële problemen kreeg nadat hun visserijbedrijf failliet ging tijdens de Covid-19-pandemie. Hoewel het politieonderzoek uitwees dat ze geen zware online schulden hadden, was hun economische situatie vóór de tragedie al erg moeilijk.

De forensisch psycholoog Reza Indragiri Amriel legde uit dat dit geval niet kan worden bestempeld als een “gezinszelfmoord”, omdat de kinderen onmogelijk toestemming konden geven. Zij worden beschouwd als slachtoffers omdat zij de mentale capaciteit niet hadden om de daad te begrijpen.

Volgens Elvine Gunawan, hoofd van de Opleidingsafdeling van de Faculteit der Geneeskunde van de Katholieke Universiteit Parahyangan, wilden de ouders die bij de tragedie betrokken waren hun kinderen eigenlijk beschermen. Ze waren bang dat hun kinderen alleen zouden achterblijven als zij er niet meer waren. Hij vertelde ook over een geval waarin een moeder met een postnatale depressie zelfmoord wilde plegen en haar kind wilde meenemen omdat ze dacht dat het kind zich alleen zou voelen als zij stierf. Dit toont aan dat de ouders die betrokken waren bij de tragedie hun kinderen in feite wilden beschermen.

“Ze waren waarschijnlijk bang dat hun kinderen alleen zouden achterblijven als zij er niet meer waren. Dit was een handeling uit bescherming, hoe paradoxaal dat ook klinkt,” verklaarde hij in een interview met BBC.

Deze gezinszelfmoord toont aan dat mentale gezondheidsproblemen buitengewoon complex kunnen zijn. Wanneer ze niet goed worden behandeld en onvoldoende aandacht krijgen, kunnen ze leiden tot extreme gevolgen. Waarschuwingssignalen van psychische nood worden vaak over het hoofd gezien. Het verlies van contact met de uitgebreide familie en het gebrek aan sociale betrokkenheid maakten dit gezin nog kwetsbaarder voor mentale gezondheidsproblemen. In combinatie met financiële moeilijkheden verslechterde de situatie verder, met als gevolg dat de kinderen slachtoffers werden zonder enige mogelijkheid om zich te verzetten.

Zelfmoordpreventie
Een van de strategieën die door de Suicide Prevention Resource for Action van de CDC wordt benadrukt, is het versterken van economische steun. Dit kan gezinnen helpen om financiële lasten te verlichten die stress en mentale druk veroorzaken. Daarnaast is het belangrijk om een veilige omgeving te creëren door de toegang tot middelen die gebruikt kunnen worden voor zelfmoord te beperken. Dit omvat beleid en organisatieculturen die mentale gezondheid ondersteunen, evenals het verminderen van middelengebruik door gemeenschapsgerichte initiatieven en beleid.

Het verbeteren van de toegang tot zorg is ook essentieel, zodat risicovolle individuen de hulp en steun kunnen krijgen die ze nodig hebben. Het bevorderen van gezonde relaties en het aanleren van probleemoplossende vaardigheden kunnen mensen helpen om beter met stress en conflicten in het dagelijks leven om te gaan. Tot slot zijn screening en ondersteuning van risicogroepen cruciaal om mentale gezondheidsproblemen vroegtijdig te herkennen en aan te pakken.

Met een dieper begrip van de complexiteit van mentale gezondheidsproblemen en gezamenlijke inspanningen van verschillende partijen, is de hoop dat tragedies zoals die van dit gezin kunnen worden voorkomen, en dat mensen die worstelen met mentale problemen de hulp krijgen die ze nodig hebben voordat het te laat is. Dus HEALMates, laten we gevoeliger worden voor anderen. Wees een goede luisteraar voor degenen die een moeilijke tijd doormaken. Aarzel niet om hulp te vragen aan familie, vrienden of medische professionals als er iets niet goed voelt met onze mentale gezondheid.

Bronnen:
https://www.bbc.com/indonesia/articles/c884p285k9do

https://www.cdc.gov/suicide/resources/prevention.html

https://m.tribunnews.com/metropolitan/2024/03/18/fakta-baru-satu-keluarga-bunuh-diri-lompat-dari-apartemen-tertutup-hingga-anak-tak-sekolah-1-tahun?page=all